Polecamy...

Historia powstania słodyczy

25 Październik
2016

Mimo tego, że trudno jest jednoznacznie określić moment, w którym pojawiły się słodycze, nie ulega wątpliwości fakt, że słabość do słodkości wpisana jest w naturę ludzką. Swoje początki mają one bowiem już w starożytności. Starożytni Grecy, Rzymianie i Egipcjanie raczyli swoje podniebienia słodkimi łakociami. Mimo tego, że nie istniały jeszcze sklepy, w których można było dostać tego typu produkty, radzili sobie oni bez nich wspaniale. Nie produkowano jeszcze cukru

ani z trzciny ani z buraków, ale już 4000 lat temu powstał pierwowzór cukierków. W miodzie obtaczano migdały i daktyle, otrzymując przepyszne połączenie, a Grecji i Rzymie także łodygi roślin oraz kwiaty. Legenda głosi, że pierwszy cukierek został wymyślony przez niewolnika, który wykonał go po to, aby oddać cześć swojemu panu. Przysmak ten zarezerwowany był jednak tylko dla najbogatszych. W średniowieczu, przez trud codziennego życia, nie było wiele miejsca na tego typu przyjemności. Wyjątkiem były tylko Włochy, gdzie kuchnia przeżywała prawdziwy rozkwit. Na dworze bizantyjskim popularne były również galaretki wykonywane z konfitury owocowej (gruszkowej, jabłkowej, śliwkowej i różanej). Prym wśród deserów serwowanych w wiekach średnich wiodły te skomponowane z grzanego wina, drażetek i dojrzałego sera. W Anglii pojawiły się naleśniki z cukrem, wafle, dania z mleczka migdałowego i ciastka. Cukier posiadał wtedy magiczne znaczenie, wierzono bowiem, że jest on zbawienny w przypadku problemów z układem pokarmowym. Upływający czas sprawił, że doceniono walory smakowe cukru i zwiększono zakres jego stosowania w kuchni, ale był tak drogi, że mogły sobie na niego pozwolić jedynie elity.

Pośredniowieczne rewolucje

Wenecja i Genua były miastami, w których w odrodzeniu najprężniej rozwijały się wyroby cukiernicze. Popularna legenda głosi, że w wieku piętnastym, na dworze księcia Ludwika Sforzy przygotowano przyjęcie dla króla francuskiego Henryka III, gdzie na stole wszystkie elementy

wykonane były z cukru, łącznie z obrusem, sztućcami i naczyniami. W kolejnych wiekach w

Mediolanie opracowano recepturę na bezy i marcepan. Już w wieku XVII najbogatsi mogli cieszyć się smakiem lodów, budowali nawet specjalne pomieszczenia umieszczone pod ziemią, gdzie je przechowywali, tak, aby móc cieszyć się ich smakiem przez cały rok. Jednocześnie powstały

pierwsze pralinki. Przysmakiem w kolejnym wieku były pyszne makaroniki migdałowe i desery zawierające w swoim składzie syrop cukrowy połączony z miodem i pianką ubitą z białek, a także orzechami i czekoladą. Dopiero w wieku XIX słodycze przedostały się do szerszego grona ludzi i przestały być czymś zarezerwowanym dla najbogatszych. Wiązało się to ze spadkiem cen cukru i mąki. Wtedy też powstały pierwsze fabryki, które zajmowały się produkcją wyrobów cukierniczych. XX wiek przyniósł ze sobą pojawienie się na amerykańskim rynku takich produktów jak guma do żucia, lizaki oraz lody. Słodycze uzyskiwały swoje unikalne nazwy handlowe, z których część przetrwała do dzisiaj i nadal możemy je znaleźć na sklepowych półkach. Obecnie cukiernikom nie brakuje pomysłów i kreatywności i prześcigają się w tworzeniu nowych, pysznych receptur.

 

To może Cię zainteresować